Λοιπόν,όπως πάλι καταλάβατε απο τον τίτλο το άρθρο δεν μιλάει για την μόδα, αλλα για κάτι που αγαπάω περισσότερο, τα...βιβλία!Μυθιστορήματα, βιογραφίες, δοκίμια,ιστορικά όλα τόσο ωραία κι όμως πάλι κάποιοι απολίτιστοι τα βρίζουν και τα κακομεταχειρίζονται, δεν θα ασχολειθώ με αυτούς όμως τώρα. Είμαι απο αυτούς που μπορούν να κάτσουν πολλές ώρες σε κάποιο βιβλιοπωλείο και να θέλουν να πάρουν όλα τα βιβλία που βλέπουν.Ναι, ναι αυτοί οι ''τρελοί'' που πέρνουν όλους τους τόμους και διαβάζουν τα οπισθόφυλλα!
Θα σας δείξω τώρα κάποια βιβλία που συγκαταλέγονται στα αγαπημένα μου!
Οι Μύθοι των Οτόρι! Είναι απο τις ελάχιστες σειρές που λατρεω!:) Εξελίσσετε στην Ιαπωνία την εποχή της φεουδαρχίας και μπλέκει εγκλήματα, δολοπλοκίες, έρωτες και μάχες που σε καθηλώνουν τουλάχιστον σε εμένα το κατάφερε.
Λοιπόν δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα το 'Ονομα του Ρόδου με κούρασε πολύ για να το τελειώσω.'Ισως φταίει ότι το έχω στην παλιά έκδοση με το πολυτονικό σύστημα..σημασία έχει οτι το διάβασα. Πάντως αν δεν θέλετε να το διαβάσετε πάρτε το σε ταινία, είναι και αυτή πολύ παλιά αλλά θα πάρετε μια γεύση για τις αθλιότητες που έκαναν οι Ιεροί Εξεταστές.
Τα άλλα δυο δεν τα έχω διαβάσει ακόμα αλλά θα το κάνω κάποια στιγμή δεν ανησυχώ.
Τα 'Εντεκα Λεπτά προσωπικά μου άρεσε όταν όμως λέω οτι το έχω διαβάσει όλοι με κοιτάνε περίεργα...Μιλάει για μια κοπέλα στην Βραζιλία που πήγε στο Παρίσι για καλύτερη τύχη στην πορεία έγινε όμως πόρνη μέχρι που συνάντησε έναν ζωγράφο που δεν ζητούσε την σαρκική επαφή αλλά κατι βαθύτερο και κάπως έτσι εξελίσσετε το βιβλίο.Δεν είναι μελλο όπως πιθανόν να ακούγετε.
Η Μάγισσα του Πορτομπέλο είναι περίπου όπως ένα ημερολόγιο, βασικά όχι, απλά μιλούν πολλά άτομα για ένα πρόσωπο.
Αύτο το βιβλίο πιστεύω πως πρέπει να το ξαναδιαβάσω γιατί όταν το διάβασα δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα φταίει που με πίεζαν όλοι να το διαβάσω. Απ'ότι έχω ακούσει είναι ένα βιβλίο που σου δίνει ερεθίσματα για την ζωή. Τωρα δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα αλλά απο αυτό που θυμάμε στο τέλος μ'αρεσε πολύ.
Αισθάνομαι σαν έμπορο που διαφημήζει την πραγμάτια του!
Για να πάρω αυτό το βιβλίο είχε γίνει ένας μίκρος πόλεμος γιατί εγώ ήθελα να πάρω ένα άλλο. Πλέον το αγαπάω αυτό το βιβλίο. Στο τέλος μπορώ να σας πω ότι έκλαψα, μιλάμε για πολύ κλάμα!
Ψεύτη παππού, έλα ξύπνα και πες μας ότι έπαιζες πάλι θέατρο.
'Οσοι δεν το έχετε διαβάσει πάρτε το, είναι μικρό και εύκολο στην ανάγνωση.
Δεν σας φαίνεται τόσο χαζός ο τίτλος του? Κι όμως έχει ερωτήσεις- που με την πρώτη ανάγνωση θα σας φανούν το ίδιο χαζές με τον τίτλο-που έκαναν άνθρωποι σε μια ιστοσελίδα, έδωσαν απαντήσεις επιστήμονες στην Αγγλία και τα συγκέντρωσαν σε αυτό το βιβλίο.
Αρχικά ας μιλήσω για το 'Ολα σου τα'μαθα μα ξέχασα μια λέξη. Είναι ένα μυθιστόρημα που ουσιαστικά σου μιλάει για την ζωή, πως μπορείς να πιστέψεις στον εαυτό σου, πως οι άλλοι σε πείθουν για κάτι που δεν είσαι απλά για να σε κάνουν ίσο με τους δικούς τους εαυτούς.
Οι γνώμες όμως για όσους το έχουν διαβάσει αμφιταλαντεύονται. Πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι είναι δύσκολο, ακατανόητο και πολλά άλλα. Προσωπικά μου φάνηκε πολύ εύκολο σαν βιβλίο αφού είχε μέσα πολλά παραδείγματα και αλληγορίες για να γίνει κατανοητό το νοημα του. Με μια αρνητική κριτική που θα συμφωνήσω είναι οτι απευθύνεται σε μικρές ηλικίες απο 16 ως 27 χωρίς όμως να περνάει αδιάφορο απο τους υπόλοιπους.
Και τώρα τα Μαθηματικά Μυθιστορήματα!
Η εκδίκηση του Πυθαγόρα μιλάει για μία ομάδα που αναζητούσε ένα χειρόγραφο του ίδιου του Πυθαγόρα και μέσα απο αυτό εξιστορεί τα έργα και την ζωή του. Το μόνο αρνητικό του είναι το τέλος του που είναι λίγο ξενέρωτο..
Αυτό το βιβλίο κάνει μια αναδρομή σε όλη την ιστορία των Μαθηματικών! Είχα ενθουσιαστεί πολύ καθώς το διάβαζα. Εκτός όμως από τα ιστορικά γεγονότα έχει πολύ χιούμορ και δεν είναι καθόλου βαρετό, παρά τον αριθμό των σελίδων του.
Επιπλέον είναι άλλα δύο βιβλία στην σφαίρα των μαθηματικών το πρώτο είναι Η ακολουθία της Οξφόρδης -δεν το πιστεύω πως ξέχασα να το βγάλω φωτογραφία.- Μιλάει για μία σειρά φόνων που για να βρείς τον επόμενο έπρεπε να βρείς το επόμενο στοιχείο της ακολουθίας. Τόσο ωραίο!
Και το δεύτερο μόλις το αρχισα, είναι οι τέσσερις εποχές.
Α! Εχω και άλλα δυο -όχι μαθηματικών- το ένα είναι του Νίτσε και το άλλο του Σοπενχαουερ άλλος πόλεμος αυτή την φορά για να τα πάρω αφου ο πατέρας μου έλεγα να πάρω να διαβάσω πρώτα κανέναν 'Ελληνα φιλόσοφο...
Και με αυτά χάρηκα πολύ που τα διάβασαXD
Αυτά,αρκετά σας κούρασα με την ξενάγηση στην βιβλιοθήκη μου. Αν κάποιος έχει διαβάσει κάποιο απο αυτά ή γενικότερα κάποιο που πιστεύει οτι είναι καλό και του άρεσε ας κάνει κανένα σχόλιο.
Γεία σας!Μay:)
