Τρίτη 31 Ιουλίου 2012

It's just a life (part.2)

Ψέματα. Ψέματα. Ψέματα. Το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις στους γύρω σου και στον εαυτό σου. Οι περισσότεροι τα θεωρούν ως λύση σε πολλά προβλήματα και την χρησιμοποιούν  συχνά χωρίς να έχουν ενοχές. 'Αλλοι, επίσης τα χρησιμοποιούν συχνά αλλά νοιώθουν τύψεις για μια ζωή. 'Αλλοι τα χρησιμοποιούν ως έσχατη λύση. Και άλλοι τα αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Εγώ είμαι απο τους τελευταίους. Δεν μπορώ να σας πώ  αν αυτό μου έχει δημιουργήσει περισσότερα ή λιγότερα προβλήματα... Δεν λέω πως δεν έχω πει ψέματα ποτέ, μάλιστα τα έλεγα με μεγάλη ευκολία και ποτέ κανείς δεν με υποψιαζόταν. Τα τελευταία χρόνια όμως μπορώ να θυμηθώ μονο μια φορά που είπα ψέματα και δεν έχω μετανιώσει καθόλου μπορώ να πω. Αρκετά όμως με εμένα.







'Ενα θετικό που μπορώ να βρώ στα ψέματα είναι οτι εάν δεν το καταλάβουν θα σε διευκολύνουν απο πολλααα προβλήματα. Εαν το καταλάβουν όμως σου δημιουργούν πολλα περισσότερα...


'Αρχικώς ποίος ο λόγος να πληγώσεις έτσι τον άλλο? Δημιουργώντας του αίσθημα κατωτερότητας και ντροπής που αυτός φάνηκε τόσο ηλίθιος που σε πίστεψε πρέπει να είσαι πολύ μοχθηρός και μαλάκας ταυτόχρονα. Εάν θες τόσο απεγνωσμένα να πληγώσεις τον άλλο μπορείς να το κάνεις λέγοντάς του την αλήθεια. Δημιουργεί τα ίδια αποτελέσματα χωρίς να σε στολίζει με τα παραπάνω κοσμητικά επίθετα.





Επιπλέον η αλήθεια σε βγάζει απο την δύσκολη θέση της απολογίας. Εκείνη την στιγμή που ο άλλος περιμένει εξηγήσεις  και εσύ σκέφτεσαι να πω την αλήθεια ή όχι? και συνήθως διαλέγεις το όχι.
Το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις εκείνη την στιγμή.









Το πιο ενδιαφέρων όμως είναι τα ψέματα που λέμε εμείς οι ίδιοι στους εαυτούς μας.Σε αυτό νομίζω πως βρίσκομαι στην τρίτη κατηγορία. Ούτε σε αυτό μπορώ να ξέρω αν είναι καλό για εμένα ή οχι. 
Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν προσπαθώ να κρυφτώ πίσω απο το δάχτυλο μου. Πράγμα που κάνει η πλειοψηφία των ανθρώπων. Γιατί ενω ξέρεις οτι κάτι είναι ψεύτικο συνεχίζεις  και ζείς με αυτό?
Καταλαβαίνω οτι σε κάποια θέματα είναι οδυνηρό να το αποδεκτής αλλά κατα την γνώμη μου είναι χειρότερο να κοροιδεύεις έτσι τον εαυτό σου.






Γι'αυτό  σκεφτείτε καλά κάθε φορά που θα πείτε ψέματα αν θα αντέξετε το βάρος τους και την αποκάλυψή τους! Εαν πάλι δεν μπορείτε να πείτε ούτε την αλήθεια αλλά ούτε και το ψέμα απλά μην πείτε τίποτα. Θα γίνει κατανοητό αυτο που θέλετε να πείτε κατευθείαν, εαν βέβαια ο συνομιλιτής σας δεν είναι ανεγκέφαλος.


Με αγάπη,Μ.

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

Back to Blog!

Γεια σας, γεια σας!Πως είσαστε?το ξέρω έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε, άλλα δεν προλάβαμε να φτιάξουμε κάποιο ολοκληρωμένο άρθρο...Τα θερινά έφυγαν απροσδόκητα γρήγορα και ευχαριστα  κατα την γνώμη μου. Βασικά εκτός απο την έκθεση. Η ώρα της κοιλούσε αργά και βασανιστηκά!Όχι. Δεν θα  μιλήσω πάλι για τα μαθήματα.








Ας σας πώ τι φανταστηκά πράγματα έκανα όλο αυτο το καιρο. ''σκέψου, σκέψου...κατι πρέπει να έκανες:| '' Ναί έκαναααα (μάλλον)!Πήγα Schoolwave την δεύτερη μέρα που ήταν και ο Χαρούλης και ενθουσιάστηκα που τον είδα live!Πήγα και στα γενέθλια της συνεργάτιδας μου (χεχε) και της φίλης μας! Πολλές μπύρες εκείνη την ημέρα και μια τέλεια τούρτααα!






χεχε.


'Αρχισαν και οι εκπτώσεις.  Πήρατε τίποτα? Εγώ κάτι πήρα...βασικά αυτά που ήθελα καιρό τώρα και περίμενα υπομονετικά τις εκπτώσεις για να τα πάρω. Αλλά αυτό που πήρα και το αγαπάω είναι ένα καπέλο! 'Ενα μεγάλο, μαύρο, χειμωνιάτικο καπέλο! Λατρεύω τα καπέλα! 'Οχι αυτά του jockey αλλά τα άλλα τα παλιά!Θέλω ένα αντρικό με φτερό. Λάθος. Θέλω ένα συγκεκριμένο αντρικό με φτερό. Θα κάνω ένα άρθρο για αυτά το αποφάσισα. Είναι άδικο να τους αφιερώνω μόνο μια μικρή παράγραφο.



να το το γλυκο μου!


'Οπως μάλλον καταλάβατε ήταν απλά ένα άρθρο για να σας πούμε οτι επιστρέψαμε.  Καλά να περνάτεεεε! Θα τα ξαναπούμε σύντομα.


Φιλιά, Μ.




Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012

21.6.12 Live Ωδείου Πετρούπολης.

Καλημέρα σας!Τι κάνετε? Εγώ επιτέλους θα πάω για μπάνιο!Πήρα και καινούριο βιβλίο και είμαι πανέτοιμη. Το μόνο σημείο που θέλω να μαυρίσω είναι τα πόδια άλλα πάντα εκεί μαυρίζω λιγότερο.
Πως περάσατε το βράδυ της Πέμπτης? Εμείς πήγαμε στην συναυλία του ωδείου της Πετρούπολης στο Θέατρο Πέτρας. 'Επαιζαν πολλά παιδιά που ξέραμε οπότε είπαμε να πάμε να τους δούμε. Βέβαια το μεγαλύτερο κοινό το είχε το Ραδίκι  ο Δημήτρης!Πρέπει να είχε πάει το μισό Καματερό για να τον δει :Ρ






Απαθανατίσαμε όλα τα παιδιά και όσους ξέραμε και όσους όχι. Δεν έμεινε κανένας παραπονεμένος ελπίζω. Η Φλωρ έγινε λίγο το θύμα μου αλλά τα ήθελε και αυτή. Απλά κάποια στιγμή που έπαιζαν ένα ήρεμο τραγούδι -δεν θυμάμαι ποιο- εμείς χορεύαμε. Εμένα αυτές οι ''χαζές'' στιγμές μου αρέσουν περισσότερο από όλα  γιατί όποτε τις θυμάμαι γελάω!
Eίναι ΛΙΓΟ θολές...νομιζω πως πρεπει να πέρνουμε μαζί και την  φωτογραφική που όλο ξεχνάμε σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις.





γλυκούλια:) 


χαχα,ποζερι!:P












:3

Mπράβο σε όλους σας!
Σας χαιρετώ.Φιλιά:*