Σάββατο, η επόμενη μέρα από την Παρασκευή.

Εδώ και αρκετό καιρό λέγαμε να πάμε στον Λεωνίδα Μπαλάφα αλλά πότε δεν το κανονίζαμε ώστε να πάμε, εε αυτήν την Παρασκεύη το ψήσαμε και πήγαμε.
'Ηταν το τελευταίο του live στο ΚοοΚοο είχε και λίγο κόσμο παραπάνω. Όταν λέω λίγο δεν το εννοώ έτσι ακριβώς, είχε πάρα πολύ κόσμο με βάση το μέγεθος του μαγαζιού, ο ένας ήταν πάνω στον άλλον και δεν μπορούσες να κουνηθείς.
Ο Μπαλάφας είναι ένας υπέροχος άνθρπωπος με πολύ καλή μουσική και προφανώς ξεσήκωσε τα πλήθη.

  Επίσης ήταν και ο Κύριος Κ. έκει αλλά όχι σαν καλεσμένος, σαν απλός θεατής και άπλα κάποια στιγμή είπαν 2 τραγούδια μαζί. Σε μία συνέντευξή του διάβασα ότι ειναί πολύ κάλοι φίλοι όποτε και λογικό να ήταν στην τελευταία του εμφάνιση μαζί.

 Το ξέρω ότι δεν φένονται καλά αλλά είχα την μηχανή από το κινητό μου.

Βέβαια δεν κάτσαμε μέχρι το τέλος γιατί κάποια στιγμή τα πόδια μας μας εγκατέληψαν, οπότε φύγαμε από εκεί μέτα πήγαμε να φάγαμε κάτι και μετά φύγαμε.
Πάλι καλά όμως την Παρασκευή δεν έκανε ΤΟ κρυο όποτε με ενα δερμάτινο jacket και με ενα πιο χοντρο καλσόν την πάλευες.!

• Σάββατο.

Ο ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.

9:30μμ ξεκίναγε η παράσταση, 8 παρά τλεταρτο φύγαμε από τα σπίτια μας με την προυπόθεση ότι δεν θα αργήσει το 704. ΧΑ παίζει να περιμέναμε κανά μισάωρο, στο τέλος βέβαια πέρασε ένα ταξί και μας πήγε αύτος κατευθείαν στην Ιπποκράτους όπου ήταν το θέατρο Διάνα. Στο μεταξύ όμως δεν είχαμε κλείσει θέσεις, όποτε ήταν πολύ πιθανό να μην βρίσκαμε να κάτσουμε! Μην τα πολυλογώ όμως τέλικα είχαν ακυρωθεί τα 2 τελευταία καθίσματα από το internet όποτε η τύχη ήταν με το μέρος μας. Πρώτη σειρά ακριβώς μπροστά στη σκηνή. 

Ποια κοινή μοίρα συνδέει έναν αλλοδαπό διαρρήκτη, μια φιλόλογο της ελληνικής γλώσσας σε πένθος, έναν ηλικιωμένο καθηγητή ελληνικής ιστορίας με αλτσχάιμερ και ένα φρεσκοδιαζευμένο βαλκανιονίκη  που θέλει να απολαύσει την ελευθερία του;

Όλοι οι παραπάνω μπερδεμένοι σ’ ένα πολύχρωμο γαϊτανάκι αλληλεξαρτήσεων και φόβων, προσπαθούν να αγαπήσουν και να ξαναγαπηθούν, να ακουμπήσουν και να εμπιστευθούν….  με φόντο την Ελλάδα του σήμερα.

Μία σύγχρονη, αιχμηρή κωμωδία με έντονους ρυθμούς και ανατροπές, που καυτηριάζει ό,τι μας κάνει και φοβόμαστε, ό,τι μας κάνει ξένους μ’ εμάς τους ίδιους…

Ανταποκρίνετε στο σήμερα. Πραγματίκα.

Eίναι αγαπημένοι μου ηθοποιοί και ήταν απο τα καλύτερα έργα που έχω δει.

Το πρότεινω σε όλους, να πάτε.

ΟΡΦΕΑ, ΣΑΓΑΠΩ<3

Επόμενη στάση Αγίους Αναργύρους, πήγαμε για φαγητό στη πίτα του παππού(ήταν πόλυ νόστιμο).

Ξαφνίκα στο δρόμο είδα μία αφίσα  και τραγούδαγε για δύο live η Θεοδωσία Τσάτσου στο μαγαζί "Δίπλα στο ποτάμι" και πραγματικά ήθελα να πάω να την ακούσω γιατί τόσα χρόνια δεν είχα τν ευκερία να την θαυμάσω.

Πραγμάτικα την θαυμάζω γιάτι έχει την πιο ωραία φωνή που υπάρχει, αλλά δυστηχώς δεν την πρόλαβα για πόλυ ώρα αλλά σημασία έχει ότι την είδα έστω και για λίγο.

Εεεε ναι κάποια στιγμή γύρισα σπίτι, αλλά ήταν από τις καλύτερες μέρες του 2012 και επιτέλους έχω καταλάβει οτι είναι ένα νέο έτος με καινούριους στόχους.

Είναι ωραία η μούσικη, αρκεί να είναι ποιοτική.!

Kάλη βδομάδα σε όλους..

                                                         Love,fl.