Γειά σας, μετά απο πολύ καιρό νομίζω ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ μία φορά!
Έχω να γράψω 800 χρόνια ξέρω 'γω και τώρα αποφάσισα να κάνω άρθρο για το ταξίδι μου στην Κύπρο. Με αυτά και με εκείνα και όταν έχεις κάποιο χρόνο να κάνεις παύση και να σκεφτείς, σίγουρα την κάνεις. Ξύπνησα μία μέρα και λέω θα παω στην φίλη μου να τη δω. Και έτσι έγινε!
Κατά το πέρασμα των χρόνων πιστεύω οτι η Κύπρο και συγκεκριμένα η Πάφος θα γίνει κάτι σαν αγαπημένος μου προορισμός, ο λόγος? Τα επόμενα χρόνια θα μένει εκεί μία απο τις αγαπημένες μου φίλες*.*
Η φάση είναι που πας, παας, πααας και έρχεται η μέρα να φύγεις και δεν θέλεις να φύγεις, επείδη θέλεις κάθε απογευμα να βλέπεις αυτο..
Στην Κύπρο μου έκανε εντύπωση πόσο ευγενικος ήταν ο κόσμος και πόσο είχε την όρεξη και τη διάθεση να σε βοηθήσει, πράγμα που στην Αθήνα δεν συμβαίνει πια, δεν ξέρω αν συνέβαινε και ποτέ κιόλας. Γενικά ήταν 5 μέρες που πέρασαν νεράκι.
Η Μαρία μία με την πίεση της σχολής της, μία με την θάλασσα που την έχει απο κάτω- κάθε μέρα όλη μέρα- θα γυρίσει με ψυχολογικά, να μου το θυμηθείτε !
Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι ότι η πρώτη που έφυγε απο την παρέα για να σπουδάσει ήταν η Μαρία και μετά συνεχίζω και σκέφτομαι ποια θα είναι η επόμενη...
Ξέρεις όταν περνάς την καθημερινότητα σου με κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους μέτα οι απότομες αλλάγες, όπως και να το κάνεις, σου κακοφαίνονται!
Υπάρχει αγάπη μεταξύ μας.
Να ξέρεις οτι πάντα η επιστροφή θα είναι δύσκολη.
Αλλά ταξίδεψε ρε συ, υπάρχουν μέρη που τα βλέπεις και μένεις με ανοιχτό το στόμα, είναι καλό να ξεφεύγεις που και που, καθαρίζει το μυαλό σου. Και πίστεψέ με, η Αθήνα δεν θα σου λείψει καθόλου όταν θα βλέπεις αυτό πχ!
Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν, απλά χαμογέλα! :D
With love..
fl.
Έχω να γράψω 800 χρόνια ξέρω 'γω και τώρα αποφάσισα να κάνω άρθρο για το ταξίδι μου στην Κύπρο. Με αυτά και με εκείνα και όταν έχεις κάποιο χρόνο να κάνεις παύση και να σκεφτείς, σίγουρα την κάνεις. Ξύπνησα μία μέρα και λέω θα παω στην φίλη μου να τη δω. Και έτσι έγινε!
Κατά το πέρασμα των χρόνων πιστεύω οτι η Κύπρο και συγκεκριμένα η Πάφος θα γίνει κάτι σαν αγαπημένος μου προορισμός, ο λόγος? Τα επόμενα χρόνια θα μένει εκεί μία απο τις αγαπημένες μου φίλες*.*
Η φάση είναι που πας, παας, πααας και έρχεται η μέρα να φύγεις και δεν θέλεις να φύγεις, επείδη θέλεις κάθε απογευμα να βλέπεις αυτο..
Στην Κύπρο μου έκανε εντύπωση πόσο ευγενικος ήταν ο κόσμος και πόσο είχε την όρεξη και τη διάθεση να σε βοηθήσει, πράγμα που στην Αθήνα δεν συμβαίνει πια, δεν ξέρω αν συνέβαινε και ποτέ κιόλας. Γενικά ήταν 5 μέρες που πέρασαν νεράκι.
Η Μαρία μία με την πίεση της σχολής της, μία με την θάλασσα που την έχει απο κάτω- κάθε μέρα όλη μέρα- θα γυρίσει με ψυχολογικά, να μου το θυμηθείτε !
Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι ότι η πρώτη που έφυγε απο την παρέα για να σπουδάσει ήταν η Μαρία και μετά συνεχίζω και σκέφτομαι ποια θα είναι η επόμενη...
Ξέρεις όταν περνάς την καθημερινότητα σου με κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους μέτα οι απότομες αλλάγες, όπως και να το κάνεις, σου κακοφαίνονται!
Υπάρχει αγάπη μεταξύ μας.
Να ξέρεις οτι πάντα η επιστροφή θα είναι δύσκολη.
Αλλά ταξίδεψε ρε συ, υπάρχουν μέρη που τα βλέπεις και μένεις με ανοιχτό το στόμα, είναι καλό να ξεφεύγεις που και που, καθαρίζει το μυαλό σου. Και πίστεψέ με, η Αθήνα δεν θα σου λείψει καθόλου όταν θα βλέπεις αυτό πχ!
Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν, απλά χαμογέλα! :D
With love..
fl.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου